آقای دولت آبادی نه بنده و نه خانوادهام نیازی به دلجویی شما نداشته و نداریم. شما بروید و از خانوادههایی دلجویی کنید که فرزندانشان در دهه شصت اعدام شدند و سهم آنها حتی یک مزار هم برای فرزندانشان نبود. آقای دادستان شما بروید و از خانواده فروهر و پیروز دوانیها و…عزیزانی که در جریان قتلهای زنجیرهای در دهه هفتاد عزیزتری
ن کسانشان را از دست دادند دلجویی کنید. بروید از خانواده عزت ابراهیمنژاد دلجویی کنید. بروید و از خانواده ندا و سهراب و صدها نفری که بعد از کودتای انتخاباتی به خاک و خون کشیدید دلجویی کنید. من نیازی به دلجویی شما ندارم. چیزی این روزها مرا بر آن میدارد تا محکمتر باشم یاد و مظلومیت مادری است که نمیدانم به کدامین گناه امروز زیر خروارها خاک آرمیده.
متن کامل نامه در لینک زیر:
http://bamdadkhabar.com/
متن کامل نامه در لینک زیر:
http://bamdadkhabar.com/
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر