۱۳۹۲ فروردین ۲۲, پنجشنبه

کلیسای خانگی


نحوه برگزاری جلسات در کلیسای خانگی 

نه عیسای مسیح نه رسولان در این مورد که چگونه می بایست یک جلسه کلیسایی را اداره کرد چیزی نگفته اند. مسیح خداوند بسادگی فرمود هر جا دو یا سه نفر بنام من جمع شوند من در میان ایشان خواهم بود ( متی 20 : 18 ).  فقط کافیست بنام او جمع شویم و او در میان ما خواهد بود پولس رسول در نامه اول خود به کلیسای قرنتیان توضیح کوتاهی در مورد جلسات کلیسای اولیه داده است: ... هنگامی که گرد هم می آیید، هرکس سرودی،  تعلیمی،  مکاشفه ای، زبانی و یا ترجمه ای دارد اینها همه برای بنای کلیسا بکار رود ( اول قرنتیان 14: 26 ) .
با توجه به آنچه در کتاب مقدس مخصوصا کتاب اعمال رسولان می خوانیم در می یابیم که گرده همایی های کلیسای اولیه  بدور یک شخص؛ کشیش یا معلم و یا .... نمی گشت بلکه همه سهمی به عهده داشتند تا با تشویق و بکار گیری عطاهای  روحانی بدن مسیح ( کلیسا ) تقویت و بنا شود.
1-      دعا و پرستش
2-      شهادت ها و جواب دعاها
3-      پرستش خداوند و مطالعه کلام خدا
دعا کرده از روح خدا بخواهیم که با قلب و روح ما صحبت کند و کلام او چراغی برای راههای ما باشد .  اگر چه خادمین از طریق تلویزیون یا بطور مستقیم کلام خدا را با کمک روح القدس به ما می آموزند ولی  اگر ما متعهد به انجام آنچه می شنویم نباشیم و فقط  شنونده کلام باشیم آنچه خدا برای من و شما می خواهد به حقیقت نخواهد پیوست .
مطلب دیگری که لازم می بینم در این قسمت یاد آوری کنم اینست که هیچیک از این مطالعات کلام خدا از طریق تلویزیون و یا بکمک خادمین نمی توانند جایگزین مطالعه شخصی من و شما بشوند . کلام خدا غذای روح من و شما است و اگر از آن بطور مرتب تغذیه نمی کنیم از سو تغذیه رنج خواهیم برد .




در درجه اول دعا برای اینکه آنچه شنیدیم در قلب و زندگی  ما عمل کند و این کلمات در ما جسم بپوشد و بعد برای احتیاجهای یکدیگر دعا کنیم و این دعا را در طول هفته ادامه بدهیم .

توجه :
هیج وقت در زمان دعا سعی نکنید که از این فرصت استفاده کرده و به دیگران گزارش بدهید: مثلا بگویم خدایا تو را شکر می کنم که من امروز رفتم و آن شخص را دیدم و با او از تو صحبت کردم و..... می توان این گزارش زیبا را در طی فرصت مشارکت داد و زمان دعا را به خدا اختصاص داد و سخن گفتن با او .
دیگر اینکه فرصت دعا تبدیل به حرف زدن پشت سر دیگران شود : مثلا بگویم خدایا تو را شکر می کنم که این فرد را از گناه .... آزاد کردی و از گناهانی مثل .... و .... هم آزاد خواهی کرد .

5-      خدمت

به صورتهای مختلف یکدیگر را خدمت کنیم . مهمترین خدمت که برای هم دعا کنیم و به یکدیگر با دقت گوش بدهیم و بدون اینکه نصیحت کنیم و یا با ماتمیان ماتم و با آنانی که شادند شادی کنیم . دیگر اینکه بفکر احتیاجات مالی یکدیگر باشید و هر یک از اعضا گروه با پرداخت قسمتی از آنچه خدا به او داده ( مثلا 10 % دارایی خود را به صورت ماهیانه به کار خدا بدهد ) در برآورده کردن احتیاجات مالی کلیسای خانگی سهیم شوند .

6-      مشارکت

عیسی مسیح فرمود : حکمی تازه به شما می دهم یکدیگر را محبت کنید آنطور که من شما را محبت کردم
( یوحنا 34 : 13 ) . آیا شاگردان نمی دانستند که می بایست یکدیگر را محبت کنند ؟ و دیگر اینکه چرا فرمانی جدید ؟ چه چیز تازه ای در محبت کردن بود ؟
اگر بیاد داشته باشید در پاسخ به فریسیان در مورد بزرگترین فرامین عیسی فرمود : خداوند خدای خود را به تمام دل و ... و همسایه خود را مثل خود دوست بدار ( متی 22 : 36-  40 ) در اینجا عیسی مسیح به شاگردان گفت که آنطور که من شما را محبت کردم یکدیگر را محبت کنید. عیسی مسیح چطور ما را محبت کرد؟
او در راه ما جان داد .







۱۳۹۲ فروردین ۱۳, سه‌شنبه

شام آخر


شامگاه پنجشنبه عیسی مسیح یاران نزدیک خود (حواریون) را فرا خواند تا با او شام بخورند. در این مهمانی، او به آنها نان و شراب عرضه کرد، سپس برای آنها سخنرانی کرد و خبر داد که به زودی دستگیر خواهد شد.
پس از پایان شام، بر اساس روایات یکی از حواریون، به نام یهودا اسخریوطی، مخفیانه به نزد حاکمان رومی رفت و در ازای پولی ناچیز مخفیگاه مسیح را به آنها لو داد و زمینه دستگیری او را فراهم کرد.
در پایان شب، وقتی حواریون به بستر خواب رفتند، مسیح به تنهایی به بالای کوه زیتون رفت و به مناجات پرداخت و دانست که عقوبتی سخت در انتظار اوست.
سحرگاه جمعه (آدینه نیک) سربازان رومی مسیح را در موضعی به نام "باغ جتسمانی" دستگیر کردند و به مقر فرماندهی بردند.
حاکمان رومی اورشلیم، به تحریک "رؤسای کهنه و مشایخ قوم"، مسیح را پس از شکنجه و آزار فراوان، واداشتند که صلیبی سنگین را بر روی دوش تا بالای تپه جلجتا حمل کند.
"جمعه نیک" روز سوگواری است. پیروان کلیسا در این روز معمولاً از خوردن گوشت پرهیز می‌کنند. در این روز هم سبزی‌خواری و هم سبزه‌کاری توصیه شده است.
روز شنبه را، که روز خاکسپاری مسیح است، اهل کلیسا به عبادت و تأمل و خویشتن‌داری برگزار می‌کنند.
مسیحیان امروز در "شنبه مقدس" معمولاً به خانه‌تکانی و خرید و آشپزی و تدارک بساط روز عید پاک مشغول هستند.
مطابق روایت، در سومین روز پس از تصلیب، یاران و نزدیکان مسیح سپیده دم به مدفن او رفتند تا جسد را تدهین کنند، اما عیسی را نیافتند و دانستند که به سوی "خداوند" رفته است.
روزهای یکشنبه و دوشنبه در همه خانه‌ها جشن برگزار می‌شود، که با شادمانی و بزم و نوشخواری همراه است. غذای اصلی در این روز معمولاً از گوشت بره است.

عید پاک ostern


عید پاک یا عید قیام، یکی از روزهای تعطیل در سال مسیحی است که یکشنبه‌ای در ماه مارس یا آوریل است. مسیحیان بر این باورند که در این روز عیسی مسیح پس از اینکه به صلیب کشیده شده بود دوباره زنده شده و برخاست (رستاخیز). به عید پاک، در انگلیسی Easter (ایستر) گفته می‌شود.
عید پاک در پایان هفتهٔ مقدسی است که عیسی وارد اورشلیم می‌شود و توسط سربازان رومی دستگیر و پس از تحمل مصائب و سختی‌ها بر فراز تپه جلجتا در اورشلیم مصلوب می‌شود. زمان این عید، برخلاف سایر اعیاد و مراسم، ثابت نیست و هر سال میان ۲۲ مارس تا ۲۵ آوریل تغییر می‌کند.
این جشن، به نام عید فصح یا عید فطیر بزرگترین عید کلیمیان بود که آن را به میمنت خروج قوم اسرائیل از مصر، جشن می‌گرفتند
یهودیان آن را به نام فصاح/فسح یا فشاخ (با کسر اول) می‌شناختند که به معنای "عبور" است. واژه‌های فساخ و پساک و سرانجام "پاک" از همین واژه مشتق شده است. این عید را در زبان‌های دیگر اروپایی ایستر یا اوسترن می‌خوانند.

بزرگترین عید مسیحیان


برای مسیحیان، عید پاک با رستاخیز و قیام مسیح پیوند خورده است.
طبق انجیل "عهد جدید"، عیسی مسیح دو روز پیش از "روز فصح" به صلیب کشیده شد، و روز سوم، در یکشنبه‌ای که ماه به حالت قرص تمام بود، از قبر برخاست، ۴۰ روز در زمین زندگی کرد و بعد به آسمان رفت.
مسیحیان نخستین، که در جامعه‌ای یهودی می‌زیستند، جشن رستاخیز پیشوای خود را همزمان با مراسم عید فصح برپا می‌کردند.
در سال ۳۲۵ میلادی و پس از آن که مسیحیت توسط دولت روم دین رسمی شناخته شد، آبای کلیسا، عید قیام مسیح را از عید فصح یهود جدا کردند، و آن را با روایات مسیحی هماهنگ ساختند.
بدین ترتیب اولین یکشنبه بعد از بر آمدن ماه کامل (بدر) پس از رسیدن خورشید به برج حمل را روز قیام دانستند، که می‌تواند میان سوم فروردین تا آخر فروردین (۲۲ مارس تا ۲۵ آوریل) قرار گیرد.

روزها و آیین‌های مقدس


هم یهودیان و هم مسیحیان با رشته‌ای از آداب و مناسک به استقبال عید فصح می‌روند. این مراسم در کنیسه‌ها و کلیساهای گوناگون به اشکال مختلفی برگزار می‌شود، اما بسیاری از اجزای آن مشترک است.
مراسم عید فصح، معمولاً از یک هفته پیش، به نام هفته پاک یا هفته مقدس شروع می‌شود. به مؤمنان توصیه می‌شود که این روزها را با روزه‌داری، امساک، پارسایی و پرهیزکاری طی کنند.
هفته فصح با روز "یکشنبه نخل" شروع می‌شود، که ششمین و آخرین یکشنبه از ایام توبه و روزه است.
طبق روایت، در آخرین یکشنبه پیش از عید فصح یا فطیر، حضرت عیسی پیروزمندانه وارد اورشلیم شد، درحالیکه شاخی از نخل در دست داشت و پیروان او مسیر حرکت او را با شاخ و برگ درخت نخل فرش کرده بودند.
در این روز مؤمنان برای نماز و عبادت به کلیسا می‌روند، و به همراه دیگران سرودها و اوراد دینی می‌خوانند.



آداب و رسوم



بسیاری از آداب و رسومی که در عید پاک رواج دارد، با ریشه‌های کهن به آیین‌های اقوام دامدار و کشتکار می‌رسد. کل اسطوره مسیح، مرگ و رستاخیز او در آستانه بهار، یادآور جشن‌های باروری در آغاز تمدن بشر است.
یکی از رسوم بسیار رایج در عید پاک رنگ کردن تخم مرغ و خوردن آن است، که بی تردید معنای نمادین دارد.
روز عید به ویژه بچه‌ها تخم مرغ‌های رنگین را، که "خرگوش" در گوشه و کنار باغ پنهان کرده، پیدا می‌کنند و با لذت می‌خورند.
رنگ کردن تخم مرغ سنتی دیرین است، و احتمالا اشاره به هنر رنگرزی عیسی مسیح است که جامه‌ها را به هر رنگی که می‌خواست در می‌آورد. چنانکه خاقانی شروانی، شاعر ایرانی هم به آن اشاره کرده است:
عیسی به حکم رنگرزی بر مصیبتش
نزدیک آفتاب لباس سیاه برد
و خرگوش، نماد زایش و باروری است، حیوان چالاکی است که در آغاز بهار با تمام توش و توان در امر زاد و ولد کوشاست!