مهدی سحرخیز، امروز به خودنویس گفت که مسوولان قضایی به درخواستهای پزشکان و خانوادهاش برای مرخصی استعلاجی پاسخی ندادهاند. مهدی سحرخیز ضمن تاکید بر «سیاسی» محکومیت بودن پدرش گفت: «ما همچنان به دنبال گرفتن پاسخ از مسوولان هستیم اما الان برای ما مساله زندگی پدرمان مهم است که محکومیتاش پایان یافته که باید عملا آزاد باشد، و اگر میخواهند همچنان محکومیتش ادامه یابد، حداقل به درخواست پزشکان برای مرخصی استعلاجی او توجه کنند.»
در طول سه سال گذشته، بسیاری از زندانیان به خاطر وضعیت زندان دچار مشکلات و بیماریهای مختلفی شدهاند. شاید شاخصترین اینها، عیسی سحرخیز، روزنامهنگار و مدیر کل اسبق مطبوعات داخلی وزارت ارشاد باشد. با توجه به گفته خانواده این زندانی که محکومیت او را پایان یافته میخوانند، اما سحرخیز همچنان در بیمارستان به عنوان زندانی تحت مراقبت است و هزینههایی اضافی (نزدیک به ماهی سه میلیون تومان) به خانواده او تحمیل شده است. چندی پیش، جواد لاریجانی، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه مدعی شد که در ایران زندانی سیاسی نداریم. به همین مناسبت با مهدی، فرزند عیسی سحرخیز گفتگو کردیم:
آقای سحرخیز، جواد لاریجانی که مسوول امور حقوق بشر قوه قضاییه است، اخیر گفته که ایران، زندانی سیاسی ندارد؛ بر این اساس پدر شما هم زندانی سیاسی نیست. نظر شما در باره اظهارات این مقام قضایی چیست؟
- طبق پروانده پدرم، ایشان یک سال حکم زندان امنیتی داشته و در دو سال دیگر حکم نیز باید با ایشان به عنوان زندانی معمولی برخورد میشده. با این حال، ایشان یک روز مرخصی که حق هر زندانی هست نداشته، و حتی بارها درخواست مرخصی استعلاجی از طرف پزشکان، کمیته پزشکی، پزشکی قانونی و خودشان بدون پاسخ مانده و او به شکل گروگان در زندان و الان در بیمارستان نگهداری شده. پزشکان درخواست کردهاند که مسوولان اجازه بدهند پدر من هر روز دقایقی را به پیادهروی اختصاص دهد، اما حتی در بیمارستان نیز این حق از ایشان سلب شده و با وجود دو سرباز و یک مامور امنیتی اجازه ندادهاند این توصیه پزشکان نیز عملی شود. حال اگر پدر من زندانی سیاسی و امنیتی نیست و فقط یک زندانی عادی محسوب میشود که محکومیت خود را هم سپری کرده و هنوز گروگان قوه قضاییه است، آقای لاریاجنی او را مشمول کدام طبقهبندی میداند؟
با توجه به شرایط خاص ماه رمضان، آایا امیدی به تغییر رفتار مسوولان قضایی نسبت به پدرتان دارید؟
- ما همیشه امیدواریم که این آقایان از دنبال کردن یکطرفه دستورات خودداری کنند و به فکر رفتاری انسانی باشند تا کسانی مثل پدرم که گرفتارشان هستند، در ساعات بعد از افطار بتوانند با راحتی دستورات پزشکان را انجام دهند.
پزشکان بیمارستان در نامههایی از مسوولان دادستانی درخواست مساعدت برای کمک به معالجه پدرتان کرده بودند. از طرف دیگر، خانواده شما متحمل هزینه هنگفتی برای حضور پدرتان در بیمارستان شده است که به این مساله اعتراض کرده بودند. آیا از سوی مقامهای قضایی، پاسخی داده شده است؟
- نه. هیچگونه جوابی داده نشده. ما همچنان به دنبال گرفتن پاسخ از مسوولان هستیم اما الان برای ما مساله زندگی پدرمان مهم است که محکومیتاش پایان یافته که باید عملا آزاد باشد، و اگر میخواهند همچنان محکومیتش ادامه یابد، حداقل به درخواست پزشکان برای مرخصی استعلاجی او توجه کنند.
در طول سه سال گذشته، بسیاری از زندانیان به خاطر وضعیت زندان دچار مشکلات و بیماریهای مختلفی شدهاند. شاید شاخصترین اینها، عیسی سحرخیز، روزنامهنگار و مدیر کل اسبق مطبوعات داخلی وزارت ارشاد باشد. با توجه به گفته خانواده این زندانی که محکومیت او را پایان یافته میخوانند، اما سحرخیز همچنان در بیمارستان به عنوان زندانی تحت مراقبت است و هزینههایی اضافی (نزدیک به ماهی سه میلیون تومان) به خانواده او تحمیل شده است. چندی پیش، جواد لاریجانی، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه مدعی شد که در ایران زندانی سیاسی نداریم. به همین مناسبت با مهدی، فرزند عیسی سحرخیز گفتگو کردیم:
آقای سحرخیز، جواد لاریجانی که مسوول امور حقوق بشر قوه قضاییه است، اخیر گفته که ایران، زندانی سیاسی ندارد؛ بر این اساس پدر شما هم زندانی سیاسی نیست. نظر شما در باره اظهارات این مقام قضایی چیست؟
- طبق پروانده پدرم، ایشان یک سال حکم زندان امنیتی داشته و در دو سال دیگر حکم نیز باید با ایشان به عنوان زندانی معمولی برخورد میشده. با این حال، ایشان یک روز مرخصی که حق هر زندانی هست نداشته، و حتی بارها درخواست مرخصی استعلاجی از طرف پزشکان، کمیته پزشکی، پزشکی قانونی و خودشان بدون پاسخ مانده و او به شکل گروگان در زندان و الان در بیمارستان نگهداری شده. پزشکان درخواست کردهاند که مسوولان اجازه بدهند پدر من هر روز دقایقی را به پیادهروی اختصاص دهد، اما حتی در بیمارستان نیز این حق از ایشان سلب شده و با وجود دو سرباز و یک مامور امنیتی اجازه ندادهاند این توصیه پزشکان نیز عملی شود. حال اگر پدر من زندانی سیاسی و امنیتی نیست و فقط یک زندانی عادی محسوب میشود که محکومیت خود را هم سپری کرده و هنوز گروگان قوه قضاییه است، آقای لاریاجنی او را مشمول کدام طبقهبندی میداند؟
با توجه به شرایط خاص ماه رمضان، آایا امیدی به تغییر رفتار مسوولان قضایی نسبت به پدرتان دارید؟
- ما همیشه امیدواریم که این آقایان از دنبال کردن یکطرفه دستورات خودداری کنند و به فکر رفتاری انسانی باشند تا کسانی مثل پدرم که گرفتارشان هستند، در ساعات بعد از افطار بتوانند با راحتی دستورات پزشکان را انجام دهند.
پزشکان بیمارستان در نامههایی از مسوولان دادستانی درخواست مساعدت برای کمک به معالجه پدرتان کرده بودند. از طرف دیگر، خانواده شما متحمل هزینه هنگفتی برای حضور پدرتان در بیمارستان شده است که به این مساله اعتراض کرده بودند. آیا از سوی مقامهای قضایی، پاسخی داده شده است؟
- نه. هیچگونه جوابی داده نشده. ما همچنان به دنبال گرفتن پاسخ از مسوولان هستیم اما الان برای ما مساله زندگی پدرمان مهم است که محکومیتاش پایان یافته که باید عملا آزاد باشد، و اگر میخواهند همچنان محکومیتش ادامه یابد، حداقل به درخواست پزشکان برای مرخصی استعلاجی او توجه کنند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر